Yine Beklerim

Açılış konuşmalarından nefret eden biri olmama rağmen, aşağıdaki ‘haydi bismillah’ tadındaki yazıyı yazma gereği duydum. Sonuçta sadece bir kere olacak, bu yüzden hep beraber bir kereliğine bu yazıya katlanalım.

 Türk misavirperverliğinin en klasik ve muhtemelen en samimiyetsiz sözü olan ‘yine bekleriz’i birinci tekil şahısa uyarlarken içine biraz daha samimiyet kattım, ortaya bu sanal ortam çıktı. Doğruyu söylemek gerekirse istediklerimin hepsinin sahibi vardı, ben de az istediğim bi ada sahip oldum…

Yazdıklarımda samimi olmaya çalışacağım, sonuçta hiçbir takip edilme kaygısı olmadan yazılmış yazılar olacak. Bir anlık heves ile açtım burayı ama hevesimin ne kadar süreceğinin de garantisini veremem. Şeytanın bir günahı beklediğinden uzun olacağının garantisini verebilirim galiba.

Unutmadan, blog tanımında kullandığım yazı için Necip Fazıl Kısakürek ve beklenen şiirine selam etmeliyim. Evet, sayın ziyaretçi, siz bir sonraki ziyaret için bu kadar bekletmeyin ve sitemden ayrılırken samimice ‘bize de bekleriz’ demeyi unutmayın.

Bu yazıyı okuduysan, yine beklerim…